اندیشه
فرهنگی
تو تیر کمان ها را من ستاره تو پنجره را امروز را فراموش کن مثل هر روزی که باورم نمی شود باشی من رویاهایت را می شمارم تو اشک هایم دنیا پر از فراموشی ست چشمهایی که می بینند اما دیده نمی شوند آی خستگی دلهره آور من امروز قلبم را روی تخته سنگی بالا آوردم و فراموش شدم بدرود....
من پرنده ها را می شمارم
نوشته شده در دوشنبه ششم فروردین 1386ساعت
16:33 توسط هاشم| |
| Design By : Night Skin |
هیچ لبخندی بزرگتر از صورت ما نیست که فراموش نشود
