اندیشه
فرهنگی
عشق روي صداي پياده روي هايت شبهايت كه بوي نيمه ي سيگار ميدهد با تو مرا راه برده تا گرستن آهو در كوره راه هاي سفر در تاريكي. شش ميليارد و يكي كلمه در يك هزارو يك شب آن ظلمت يعني تو با قطار دودي ري مآيي تا قصه هاي مردم كوه قاف به سي مرغ بشكند و من براي قصه هاي تب آلودم شش ميليارد و يكي بار فقط صداي خودم را كنار عشق تو برخيزم. اينها همش قديمي و فرتوتند حروف كند جهان را ميگويم تو باز هم بيا به غفلت آن آهو بيا به ظلمت دريا ها برگرديم و در حواس شرجي ساحل مثل آن شب مخمور كه كاكاوند براي تلخي روحم هزار و يك چهار قل از سازش نواخت روي خط حامل ويراني بيا دوباره به روياها برگرديم عزيزكم. تو که نیستی بهار خنده نمی زند ارغوان نمی شکفد هیچ نیمکتی خالی از تو نیست که تنهایی ام را زمزمه کند این روزها نبودنت کش می آید تا تیک تیک ثانیه ها یاد تو را مویه کند تا داغی بر گلی - بوته ای که سبز - زرد چه فرقی می کند که ریه هایم باران را مزه مزه کند یا آتش سیگاری که لحظه هایم را دود آه دختر آفتاب و دریا دیگر هیچ لنجی بوی گیسوان تو را یدک نمی کشد
كلمه كلمه كلمه
به تو هاشم تقديم ميكنم. با يك دنيا دلتنگي
| Design By : Night Skin |
