تبليغاتX
اندیشه


اندیشه

فرهنگی

یک‌بار دیگراگر بتوانم یک‌بار دیگر زندگی کنم
می‌کوشم بیشتر اشتباه کنم
نمی‌کوشم بی‌نقص باشم.
راحت‌تر خواهم بود
سرشارتر خواهم بود از آن‌چه حالا هستم
در واقع، چیزهای کوچک را جدی‌تر می‌گیرم
کمتر بهداشتی خواهم زیست
بیشتر ریسک‌ می‌کنم
بیشتر به سفر می‌روم
غروب‌های بیشتری را تماشا می‌کنم
از کوه‌های بیشتری صعود خواهم کرد
در رودخانه‌های بیشتری شنا خواهم کرد
جاهایی را خواهم دید که هرگز در آن‌ها نبوده‌ام
بیشتر بستنی خواهم خورد، کمتر لوبیا
مشکلات واقعی بیشتری خواهم داشت و دشواری‌های تخیلی کمتری
من از کسانی بودم
که در هر دقیقه‌ی عمرشان
زندگی محتاط و حاصلخیزی داشتند
بی‌شک لحظات خوشی بود اما
اگر می‌توانستم برگردم
می‌کوشیدم فقط لحظات خوش داشته باشم

اگر نمی‌دانی که زندگی را چه می‌سازد
این دم را از دست مده!

از کسانی بودم که هرگز به جایی نمی‌روند
بدون دماسنج
بدون بطری آب گرم
بدون چتر و چتر نجات

اگر بتوانم دوباره زندگی کنم- سبک سفر خواهم کرد
اگر بتوانم دوباره زندگی کنم - می‌کوشم پابرهنه کار کنم
از آغاز بهار تا پایان پاییز
بیشتر دوچرخه‌سواری می‌کنم
طلوع‌های بیشتری را خواهم دید و با بچه‌های بیشتری بازی خواهم کرد
اگر آنقدر عمر داشته باشم
- اما حالا هشتادو پنج ساله‌ام
و می‌دانم رو به موتم-.


خورخه لوئیس بورخس (Jorge Luis Borges) ‏ (۱۸۹۹ - ۱۹۸۶) نویسنده، شاعر و ادیب معاصر، از برجسته‌ترین نویسندگان آمریکای لاتین است. شهرت وی بیشتر به خاطر نوشتن داستان کوتاه است. از کودکی تحت پرورش محیط خانه از علاقه‌مندان جدی ادبیات شد. سال‌ها بعد به عنوان استاد ادبیات انگلیسی دانشگاه بوئنوس آیرس منصوب شد. قبل از آن رئیس کتابخانه ملی آرژانتین هم بود. وی هیچ گاه به گونه ادبی رمان علاقه‌ای نداشت. داستان کوتاه‌های وی انقلابی در فرم داستان کوتاه کلاسیک ایجاد کرد.

نوشته شده در یکشنبه بیست و ششم مهر 1388ساعت 9:15 توسط هاشم| |

این شعر بر گرفته از موهای خاکستری شده شولام اثر جاودانه پاول سلان است.

 

         گورم را بکنید

                       عمیق و پهن در تنگنای سی و چند سالگیم

      که مویرگهای تخیلم تیر می کشد

                         و هر چه از تو تصویر می کنم

                                          جز آهن و دود نیست

   گورم را بکنید

                در سر زمینی که خورشید

                          صبح به صبح نوشیده می شود

                                      و خاک تیره از خون سیاوشان سبز

                           تا سر انگشتان تردید تا مغز پوکیده سرنوشت شوم این خاک تیر بکشد

                                و دود شود هر آنچه لای انگشتان پیروزم سبز می شود

      گورم را بکنید

                      عمیق و پهن تا شاید

                              کودکانم نتوانند تصویر مرگم را هجی کنند

                                      بین سرنوشت و انتظار

                   من فرزندان زیادی را در خاکستری مرموز زندگی دفن کرده ام و گریسته ام

              گو رم را بکنید

                در ضرباهنگ آهن و تشویش

                             در کدورت قلبهایی که نقاب مهرورزی را به سخره گرفته اند

                  گورم را بکنید

                                و از مناره نکبت جاودانگی

                                    نعره انسانیت را بالا بیاورید

       گورم را بکنید

                        زودتر از اینکه این چکامه به پایان رسد               

نوشته شده در شنبه یازدهم مهر 1388ساعت 10:41 توسط هاشم| |


Design By : Night Skin