اندیشه
فرهنگی
از بلوغ پیراهنت گل می کنم نرسیده به گلویت رعد می شوم لای انگشتانت دود... امروز هزارمین سال کودکیم در آغوش تو دفن می شود تا بوی کافور و زنانگی ات برای همیشه از یاد برود و زیر خاطره های ممتد فراموشی گم شود.
نوشته شده در یکشنبه دوازدهم شهریور 1385ساعت
16:57 توسط هاشم| |
| Design By : Night Skin |
هیچ لبخندی بزرگتر از صورت ما نیست که فراموش نشود
