اندیشه

نسخه جدید دو کاج

maftoon — Tue, 10 Nov 2009 08:47:10 GMT

در كنار خطوط سيم پيام خارج از ده دو كاج روئيدند
ساليان دراز رهگذران آن دو را چون دو دوست مي‌ديدند
روزي از روزهاي پائيزي زير رگبار و تازيانه باد
يكي از كاجها به خود لرزيد خم شد و روي ديگري افتاد
گفت اي آشنا ببخش مرا خوب در حال من تأمل كن
ريشه‌هايم ز خاك بيرون است چند روزي مرا تحمل كن
كاج همسايه گفت با نرمی دوستی را نمی برم از یاد
شاید این اتفاق هم روزی ناگهان از برای من افتاد
مهر بانی بگوش باد رسید باد آرام شد ملایم شد
کاج آسیب دیده ی ما هم کم کمک پا گرفت سالم شد
میوه ی کاج ها فرو می ریخت دانه ها ریشه می زدندآسان
ابر باران رساند وچندی بعد ده ما نام یافت کاجستان
شاعر: محمد جواد محبت

maftoon — Sat, 24 Oct 2009 13:19:11 GMT

از قطار رفتن را آموختی نه آمدن را

کجای ایستگاه تنهایی ام گم شدم

شعری زیبا از بورخس

maftoon — Sun, 18 Oct 2009 05:44:31 GMT

یک‌بار دیگراگر بتوانم یک‌بار دیگر زندگی کنم
می‌کوشم بیشتر اشتباه کنم
نمی‌کوشم بی‌نقص باشم.
راحت‌تر خواهم بود
سرشارتر خواهم بود از آن‌چه حالا هستم
در واقع، چیزهای کوچک را جدی‌تر می‌گیرم
کمتر بهداشتی خواهم زیست
بیشتر ریسک‌ می‌کنم
بیشتر به سفر می‌روم
غروب‌های بیشتری را تماشا می‌کنم
از کوه‌های بیشتری صعود خواهم کرد
در رودخانه‌های بیشتری شنا خواهم کرد
جاهایی را خواهم دید که هرگز در آن‌ها نبوده‌ام
بیشتر بستنی خواهم خورد، کمتر لوبیا
مشکلات واقعی بیشتری خواهم داشت و دشواری‌های تخیلی کمتری
من از کسانی بودم
که در هر دقیقه‌ی عمرشان
زندگی محتاط و حاصلخیزی داشتند
بی‌شک لحظات خوشی بود اما
اگر می‌توانستم برگردم
می‌کوشیدم فقط لحظات خوش داشته باشم

اگر نمی‌دانی که زندگی را چه می‌سازد
این دم را از دست مده!

از کسانی بودم که هرگز به جایی نمی‌روند
بدون دماسنج
بدون بطری آب گرم
بدون چتر و چتر نجات

اگر بتوانم دوباره زندگی کنم- سبک سفر خواهم کرد
اگر بتوانم دوباره زندگی کنم - می‌کوشم پابرهنه کار کنم
از آغاز بهار تا پایان پاییز
بیشتر دوچرخه‌سواری می‌کنم
طلوع‌های بیشتری را خواهم دید و با بچه‌های بیشتری بازی خواهم کرد
اگر آنقدر عمر داشته باشم
- اما حالا هشتادو پنج ساله‌ام
و می‌دانم رو به موتم-.

خورخه لوئیس بورخس (Jorge Luis Borges) ‏ (۱۸۹۹ - ۱۹۸۶) نویسنده، شاعر و ادیب معاصر، از برجسته‌ترین نویسندگان آمریکای لاتین است. شهرت وی بیشتر به خاطر نوشتن داستان کوتاه است. از کودکی تحت پرورش محیط خانه از علاقه‌مندان جدی ادبیات شد. سال‌ها بعد به عنوان استاد ادبیات انگلیسی دانشگاه بوئنوس آیرس منصوب شد. قبل از آن رئیس کتابخانه ملی آرژانتین هم بود. وی هیچ گاه به گونه ادبی رمان علاقه‌ای نداشت. داستان کوتاه‌های وی انقلابی در فرم داستان کوتاه کلاسیک ایجاد کرد.

گورم را بکنید

maftoon — Sat, 03 Oct 2009 07:10:18 GMT

این شعر بر گرفته از موهای خاکستری شده شولام اثر جاودانه پاول سلان است.

گورم را بکنید

عمیق و پهن در تنگنای سی و چند سالگیم

که مویرگهای تخیلم تیر می کشد

و هر چه از تو تصویر می کنم

جز آهن و دود نیست

گورم را بکنید

در سر زمینی که خورشید

صبح به صبح نوشیده می شود

و خاک تیره از خون سیاوشان سبز

تا سر انگشتان تردید تا مغز پوکیده سرنوشت شوم این خاک تیر بکشد

و دود شود هر آنچه لای انگشتان پیروزم سبز می شود

گورم را بکنید

عمیق و پهن تا شاید

کودکانم نتوانند تصویر مرگم را هجی کنند

بین سرنوشت و انتظار

من فرزندان زیادی را در خاکستری مرموز زندگی دفن کرده ام و گریسته ام

گو رم را بکنید

در ضرباهنگ آهن و تشویش

در کدورت قلبهایی که نقاب مهرورزی را به سخره گرفته اند

گورم را بکنید

و از مناره نکبت جاودانگی

نعره انسانیت را بالا بیاورید

گورم را بکنید

زودتر از اینکه این چکامه به پایان رسد

maftoon — Sat, 12 Sep 2009 09:58:18 GMT

اینجا بودی

درست کنار آغوشم خوابت برد

و باد پاییز زیر لباس ابریشمی ات

بلوغ بهار را عطرآگین کرد

سینه هایت هبوط من بود

از بیگانگی به یگانگی

ای تندیس زیبای خدایگان

درست چند خانه آن سوتر

یا شایدکوچه هایی

خیابانهایی

شهرها

کوه ها

دره هایی

چند سال نوری به مردنم ادامه دهم

من مرد تو نبودم

و مرد هیچ کس دیگر

عاشقی که در مویرگهای تقدیر

در تپش های نا منظم زندگی جان می داد

و نبض پرستش تو از دستش نمی افتاد

و تو مدام زیباتر شدی و یادت رفت

کسی پشت پرچین

ُپرچین و چروک تقویم قلبش را با روبان صورتی

درست رنگ لبهایت

گونه هایت را پاشید روی هر روز من

و تو برای همیشه زیبا شدی

و خورشید نام دیگر تو

maftoon — Sun, 30 Aug 2009 13:19:02 GMT

جمهوری از کمر کارگر می گذرد

درست نرسیده به انقلاب است که آزادی تمام می شود

اینجا همه خیابانها به تو می رسد

به تو که هیچ راه بازی به آغوشت نمی رسد

تا زوزه گلوله ای گرگی شود

و گلوی تو را بشکفد

تا یادت نرود

زندگی یک روز در همین تقاطع آزادی و انقلاب است که تمام می شود

هزیان

maftoon — Sat, 15 Aug 2009 10:03:18 GMT

هزیان که ساعت ندارد

توهمی تلخ کامم را در هم می کشد

می پیچم پشت کلاس اول تردید

رفوزه ای که رویاهایش را ورق می زند و جز چشمهای سوال ات جوابی نمی بیند

من تاریکم

روزنه ای که در سیاه چاله های یادت گنگ می شود

کور می لولد در انتظار لمس بهانه ات

من از انتظار زار زار زار ...

این مارش عزای کیست که در سرم می دود

مادرم این بار سر زا رفت در کوچه های گونه هایم که باران لیس می کشید

تا طعم گریه هایم در هر بارانی که چشم انتظار آمدنم است تلمبار شود

روی دلم باد کند زوزه بکشد

پشت بام کفترهایم را با خود ببرد

برود برود بادبادکهایم را از دار مکافات آویزان کند

ریسمان سیاه و سفیدی که اژدها می شود

تنوره می کشد از خون من بالا می رود

لیز می خورد

در سر بالایی تشنج های هر شبم

تب کرده ام

و پشت کلاس اول تردید تمام می شوم

بر خلاف تو انسانم

maftoon — Sat, 01 Aug 2009 05:03:18 GMT

بر خلاف تو انسانم

عاشق می شوم

می رقصم

برای کودکم لالایی می خوانم

تا تمام دنیا لبخندی شود

بر خلاف تو انسانم

تو می کشی

می کشی

و فراموش می کنی لبخندی که از صورتم به تاراج رفت

تا هر انسانی بغضی می شود نشکفته

بر خلاف تو انسانم

ممنوع

maftoon — Tue, 21 Jul 2009 15:06:18 GMT

وقتی جوانتر بودم دنیا فقط موسیقیایی بود شعر فقط غزل بود و انسان فقط عاطفه . الان که جوانتر نیستم دنیا گنگ است شعر فقط غزل نیست و انسانها پیچیده تر از آن هستند که در یک کلمه مختصر شوند.

این که وقتی دیگر جوان نباشم نمی دانم دنیا چه شکلی پیدا می کند. آیا همین گونه که انسان گرگ انسان است باقی می ماند یا نه گاهی هم به خود و پیرامونش عشق می ورزد.

غزل زیر برای زمانی است که موسیقیایی بودن دنیا تنها راه تحملش بود و هنوز پیچیده نشده بودم.

اینجا عصا اعجاز ممنوع

حتی ظهور راز ممنوع

خورشید در ناباوری سوخت

در آسمان پرواز ممنوع

شب مانده در یک التهابی

از هر طرف آغاز ممنوع

گنگست آری این سخنها

در شهر ما آواز ممنوع

اینجا دروغی باز سر زد

هی قاصدک پرواز ممنوع

شعر زیر رنجنامه ای است برای کسانی که برای رهایی و آزادی جان دادند تا فراموش نکنیم که هنوز انسانیم .

دیر بود ندیدنت

فرجام انسان گلوله نبود و مسلخ

سهراب سرزمین آشتی

سینه کدامین شما خاکستر آتشفشانهای توفنده شد

دستان کدام شما جز برای دوستی بالا رفت

که این عفریت متعفن

تاریخ

باز فرزندان خود را در خاک خواست

لبان کدام شما جز ندای صلح را زمزمه کرد

که گلوی بی صدایتان مسلخ تیغ و دشنه شد

آغوش کدام شما

آری کدام شما جز برای عشق باز شد

خواهرم

کفتارها به جنازه ات با تردید می نگرند

و یادشان نمی آید که تو با گل به استقبالشان رفته بودی

آقاي رئيس جمهور يادتان هست ؟!

maftoon — Sun, 14 Jun 2009 04:49:18 GMT

جناب آقاي دكتر احمدي نژاد رئيس جمهور محترم ، بنده هم دانش آموخته

دانشگاه علم وصنعت هستم و با شما و اطرافيانتان از دوران داشجويي آشنايي

دارم و اتفاقا در گروه بنديهاي سياسي جزو اصولگرايان به حساب مي آيم و

مطالبي كه مي خواهم برايتان ياد آوري كنم را اصلا قصد نداشتم بيان كنم و

براي خودم به عنوان خاطراتي از دوران تحصيل بايگاني كرده بودم لكن عملكرد

4 ساله حضرتعالي در دولت و مناظرات و سخنراني هاي شما مرا بدين فهم رساند

كه حضرتعالي خود مصداق آيه شريفه " لم تقولون مالا تفعلون " هستيد و فكر

كردم اين حق مردم است كه دليل اين مصداق را بدانند لذا جهت ياد آوري و

تذكر براي شما و تنها گذاشتن شما با وجدانتان مطالبي را كه خود شاهد آن

بودم را بيان مي كنم .